Rustig door het buitengroen wandelen, ho maar. Gestreste eenden maakten mij het leven zuur. Met hun spastische gefladder als ze ein-de-lijk doorhadden dat er een Mensch, wonderlijk wezen der natuur, aankwam.
Een lief wit kalfje met een rommelige vacht vluchtte naar de andere kant van de wei toen hij me zag.
En er was een zwaan die me agressief aankeek, nog net niet ging wieken met zijn vleugels. Zero tolerance.
De spinnen waren boos, omdat ik door hun web moest. Alsof het voor mij een pretje was!
Kikkers wisten niet hoe snel ze onder water moesten komen, een gek bruin vogeltje was in een wip verdwenen in een bladerdak, ik wil niet weten hoeveel kleine insecten ik heb geplet met mijn grote schoenen.
Een lief wit kalfje met een rommelige vacht vluchtte naar de andere kant van de wei toen hij me zag.
En er was een zwaan die me agressief aankeek, nog net niet ging wieken met zijn vleugels. Zero tolerance.
De spinnen waren boos, omdat ik door hun web moest. Alsof het voor mij een pretje was!
Kikkers wisten niet hoe snel ze onder water moesten komen, een gek bruin vogeltje was in een wip verdwenen in een bladerdak, ik wil niet weten hoeveel kleine insecten ik heb geplet met mijn grote schoenen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten